و زيد در سن نود سالگى از دنيا رفت و گروهى از شعراء در مرگ او مرثيه‌ها گفتند و نيكيهاى او را ستوده و فضائل او را بشعر درآوردند ، از جمله كسانى كه براى او مرثيه گفت قدامه بن موسى جمحى است كه گويد : 1 - اگر زمين نابهنگام جسم زيد را در خود گيرد ، در آن زمين كردار نيك و بخشش آشكار گردد . 2 - و اگر شب را بسر برد در جايى و اسير گور گردد ( و از دنيا برود ) بحقيقت به آنجا فرود آمده در حالى كه پسنديده كردار و از دست رفته است ( يعنى رفتنش موجب تاسف و اندوه است ) . 3 - به درخواست‌كننده ( و مرد سائل ، گوشش ) شنوا است ، زيرا ميداند به زودى همانا كرم او آن مرد را ميكشد و دوباره بازگردد . 4 - به آن كس كه جوياى بخشش است هنگامى كه فرود آيد نميگويد : كجا را ميخواهى ؟ ( يعنى نگفته و نپرسيده به او بخشش مىكند ، زيرا جز او كسى بخشش نجويند ) . 5 - هر گاه مرد پست رذل ( از حسب و نسب او ) كوتاه كند او را ببزرگى برفرازند پدران و اجدادش . 6 - آن مردانى كه ببندگان ( و غلامان ) خود بخشش ميكردند ، و براى ميهمانان خدمتگزار بودند ، و هنگام ترس در پيش آمدها شيرانى بودند . 7 - هر گاه مرد تازه دوران و نورسى بزرگى به خود بندد ، پس براى ايشان است ميراث مجد و عظمت دست نخوردهء قديم ( يعنى اگر كسى ببزرگى تازهء خود ببالد اينان از قديم بزرگ و بزرگ زاده بوده‌اند ) .